Adaptacja

„ Zanim TRZYLATEK stanie się przedszkolakiem”

 

 

Czyli jak przygotować dziecko do przedszkola i jak pomóc mu łatwiej znieść okres adaptacyjny.

 

Myślcie i mówcie o przedszkolu pozytywnie. Opowiadajcie dziecku pozytywne wspomnienia z dzieciństwa. Chodźcie na spacery w stronę przedszkola, w tym czasie prowadźcie z dzieckiem rozmowy, tłumacząc, że to będzie jego przedszkole, tu będą jego koledzy, jego panie, tu będzie się bawić w ogrodzie itp.

 

W lipcu odwiedźcie przedszkole, pomóżcie dziecku znaleźć się w grupie rówieśniczej.

 

Odwiedźcie naszą stronę internetową, poczytajcie dziecku o wydarzeniach, programach, które są realizowane w naszej placówce, obejrzyjcie galerie zdjęć.

 

Zwiększajcie samodzielność dziecka przy jedzeniu, ubieraniu się, przy czynnościach higienicznych.

 

Zadbajcie, by ubranie i obuwie nie sprawiały dziecku kłopotu, np. kupcie mu buty na rzepy i suwaki, spodenki na gumkę w pasie, a podkoszulki i majteczki z wyraźnie określonym przodem, np. aplikacją, obrazkiem.

 

Nie przedłużajcie pożegnania- pomóżcie dziecku rozebrać się, pocałujcie je, zapewnijcie, że po nie przyjdziecie i wyjdźcie.

 

Nie zabierajcie dziecka do domu, kiedy płacze i nie chce wejść do sali przedszkolnej- jeśli zrobicie to raz, dziecko będzie wiedziało, że łzami może wymusić wiele.

 

Lepiej, gdy dziecko do przedszkola odprowadza osoba mniej związana emocjonalnie  z dzieckiem, np. ciocia, babcia.

 

Stwarzajcie sytuacje, by dziecko zostawało na jakiś czas pod opieką niemieszkających na stałe z wami, pamiętajcie że nie będziecie mogli zostawać z dzieckiem w przedszkolu.

 

Nie kłamcie dziecku, że będziecie czekać w szatni, jeżeli nie jesteście w stanie spełnić tej obietnicy- kiedy zobaczy, że was nie ma, jego rozpacz będzie jeszcze większa.

 

Żegnajcie i witajcie dziecko z uśmiechem- to napawa optymizmem i daje poczucie bezpieczeństwa.

 

Przez kilka dni ( jeśli dziecko płacze w pierwszych dniach) odbierajcie dziecko wcześniej z przedszkola, stopniowo przedłużajcie pobyt do ustabilizowania się nastroju i emocji dziecka.

 

  Kupujcie wspólnie z dzieckiem przedmioty i rzeczy do przedszkola, pozwólcie, by dziecko dokonywało wyboru; jeżeli jakaś rzecz nie spełnia waszych oczekiwań, wyjaśnijcie dziecku, dlaczego musicie poszukać innej.

 

Czasami zwróćcie się do dziecka trochą głośniej niż zwykle, bo bywa, że kiedy panie w przedszkolu w czasie dużego gwaru muszą coś zakomunikować lub przywołać dziecko stojące zbyt daleko, są zmuszone mówić głośno, a dzieci odbierają to jako krzyczenie „ na nie”, dobrze jest dziecku to wyjaśnić.

 

Odbierając dziecko z przedszkola, nie zasypujcie go od razu pytaniami : Jak było?, Jak ci się podobało?, Płakałeś?, Co robiłeś?. Takie pytania mogą niepotrzebnie zestresować malucha. Lepiej będzie, jeżeli zwyczajnie ucieszycie się na jego widok, przytulicie i zaproponujecie coś miłego, co moglibyście wspólnie zrobić, a dziecko samo zacznie opowiadać.

 

 

Zatem Rodzice:

 

·         Niech was nie przeraża natłok informacji skierowanych do was w przedszkolu, powoli je uporządkujecie.

·         Starajcie się być mądrymi partnerami nauczycielek, nie odbierajcie informacji problemowych jako skarg na dziecko, lecz jako troskę i podstawę do rozwiązywania wszelkich trudności.

 

Rodzice, pamiętajcie:

zastosowanie się do powyższych rad pomoże dziecku w pierwszych dniach pobytu w przedszkolu i sprawi, że szybko poczuje się w nim dobrze. Nie mówcie, że nauczycielki, podają wam te rady, chcą się wami wyręczyć, bo to nie jest prawda. One później będą pracować nad ich wprowadzeniem w życie w myśl zasady „trening czyni mistrza” i wykształceniu u dzieci pożądanych nawyków.



Opracowano na podstawie artykułów z czasopism: "Nauczycielka Przedszkola", "Bliżej Przedszkola".

Comments