Adaptacja dziecka

                                          ADAPTACJA

 

 

Małe dziecko w domu jest otoczone troską i uwagą, a jego potrzeby zaspakaja rodzina. Kiedy znajdzie się w przedszkolu, obce jest wszystko: miejsce, jedzenie, nauczyciel zamiast mamy i dużo dzieci.

Moment przekraczania progu przedszkola przez 2,5 lub 3-latka należy do najbardziej znaczących i trudnych nie tylko w jego życiu, ale także w życiu rodziców.

Okres adaptacyjny jest procesem osobistego rozwoju w którym dziecko rozwija się samodzielnie. Zatem to ono ma się przystosować i przyswoić sobie zmiany. Nauczyciele lub rodzice mogą mu w tym pomóc, ale należy pamiętać, że ten etap „konfliktu” jest nieodłączną częścią sytuacji, w której maluch się znalazł.

 

CO TO JEST OKRES ADAPTACYJNY?

Pierwsze dni dziecka w przedszkolu obfitować będą w cały szereg ważnych zmian. Maluch zmienia otoczenie z tego, nad którym panuje, które kontroluje i które zapewnia mu poczucie bezpieczeństwa i ochronę na inne – nieznane mu.  Teraz musi nauczyć się koegzystencji w innym środowisku, w oparciu o inne kody relacji międzyludzkich, bo już nie jest jedyne – musi przyswoić sobie zasady dzielenia się z innymi zabawkami, przestrzenią i osobami.

 

KTO SIĘ ADAPTUJE?  DZIECI , RODZICE , NAUCZYCIELE

 

Dzieci – „ W obliczu tej nieznanej i stanowiącej zagrożenie sytuacji odwołamy się do naszych środków”

           -  pierwsza grupa dzieci nie godzi się na narzuconą im sytuację, zwracająca na siebie

               uwagę płaczem, tupaniem, ucieczką, odmową jedzenia, niechęcią do leżakowania,

               sprawiają wrażenie agresywnych, ponownie zaczynają się moczyć

           -  druga grupa dzieci – unikają nawiązania relacji z rówieśnikami i wychowawcami,

              kucają w kącie sali, szukają ochrony w przedmiotach , które zabrały ze sobą z domu-

              ( przytulanki, maskotki – talizmany )

            - trzecia grupa dzieci – to dzieci adaptujące się bez problemów już pierwszego dnia,

               uczestniczą we wszystkich zajęciach, okazują emocje.

 

Rodzice – „Czemu można przypisać te różne i sprzeczne reakcje? Dlaczego miotają  nami tak ambiwalentne uczucia, w momencie kiedy pozostawiamy dziecko w przedszkolu?”

           - niektórzy rodzice czują się winni i strasznie się niepokoją, obawiają się „uczuciowego

             porzucenia” swojego dziecka. Rodzice muszą wiedzieć, że nauczyciel ich syna lub

              córki to osoba zrównoważona emocjonalnie, pewna siebie, kreatywna, wrażliwa i

              łagodna.

 

Nauczyciele – „Już nadchodzą nowi uczniowie… zaczynamy od początku… Nowe wyzwanie

                   - nauczyciele również potrzebują się przystosować, gdy uzbrojeni w cierpliwość-

                     Muszą przyjąć nowe dzieci, chociaż dopiero co pożegnali  zeszłorocznych

                     wychowanków. Pociąga to za sobą konieczność solidnego przygotowania się

                     i zużycie nowych pokładów energii. 

Comments